Ե. «Երկուութեան» Փարատումը

Հայ նորագոյն երիտասարդութեան կողմէ սփիւռքահայ կեանքի գլխաւոր կնճիռը, այդ կեանքի գորդեան հանգոյցը կը նկատուի հայ մարդուն, բայց մաանաւանդ նոր սերունդի երկուութեան հոգեվիճակը:

ՀՅԴ 87 ամեակ. Հրայր Մարուխեան

ՀՅԴ Բիւրոյի երկար տարիներու անդամ եւ ներկայացուցիչ Ընկեր Հրայր Մարուխեանի ելոյթը, արտասանուած Պուրճ Համուտի մէջ, Լիբանան, 11 դեկտեմբեր 1977-ին, Հ. Յ. Դաշնակցութեան 87 ամեակի տօնակատարութեան աւարտին:

Նախ Մարդ (Խօսք Հայ Երիտասարդութեան). Նժդեհ

Չէ կարելի միաժամանակ վատ մարդ, բայց և այնպէս լաւ Հայ լինել: Անկարելի է անհատի համար, առանց կեղծիքի անձնական կեանքում նիւթակրօն, իսկ ազգային գործերում գաղափարապաշտ լինել: Նա, որ իրեն զգում է որպէս «ժամանակաւոր շունչ և կենդանութիւն առած մեքենայ», չէ կարող հասարակական ասպարէզում երևան գալ որպէս կենդանի հոգեկանութիւն: Նա, որ որպէս մարդ իտէալականացնում է նիւթն ու նրանից բխող բաւականութիւնները, որ կեանքի նպատակը համարում է կրաւորական հաճոյքները, որպէս Հայ չէ կարող լինել անձնւէր, արի, հայրենապաշտ: 

Դ. «Փակ Միջավայրը»

Մենք ակամայ ընդհատեցինք մեր խօսքը սփիւռքահայ երիտասարդութեան տագնապի մասին: Սակայն հայ երիտասարդութիւնը, անոր մտաւորական թեւը մասնաւորաբար, կը շարունակէ իր խարխափումները յարաճուն թափով:

Առաջին հերթին եւ շատ անարդար մարզերու մէջ, մեղադրանքի տակ կ'առնուի հին սերունդը, պարզ այն պատճառով, որ հայութիւն եւ օտարութիւն իրականութիւնները առած է իրենց բացարձակ իմաստին ու բնոյթին մէջ, ստեղծած է փակ միջավայր եւ, այդ իսկ պատճառով, հայութիւնը դատապարտած է լճացման ու ամլութեան:

ՊԱՊԱՇԱ. Լեւոն Թադէոսեան

Դեկտ. 19-ին, Փարիզում, վախճանւեց Հ. Յ. Դաշնակցութեան վաստակաւոր գործիչներից մէկը՝ Լեւոն Թադէոսեան – Պապաշան: Հանգուցեալը Քրիստ. Միքայէլեանի քրոջ որդին էր, ծն. 1865 թ., Ագուլիսում: Սնւած ու դաստիարակւած էր Քրիստափորի խնամակալութեան եւ գաղափրական շնչի տակ: Թէ որպէս հանրային գործիչ եւ թէ իբրեւ դաշնակցական, հազւագիւտ ազնւութեան ու գաղափարաբանութեան տէր մարդ էր եւ մեծ յարգանք ու վստահութիւն էր վայելում ընկերների եւ համակիրների աչքում: Եղել է Հայաստանի Խորհրդարանի երեսփոխան, Հ. Յ. Դաշնակցութեան Կենտր. Կոմիտէի, Ընդհանուր Ժողովների եւ Գերագոյն Դատ. Ատեանի անդամ: Վերջին տասը տարիները վարում էր Հ. Յ. Դ. Կենտր. Դիւանի գործերը: Իր կեանքի եւ գործի մանրամասնութիւնները կը տանք յաջորդ անգամ:

«ՎԷՄ» Հանդէս Մշակոյթի եւ Պատմութեան (Փարիզ)

Սեպտեմբեր-Դեկտեմբեր 1935

Գ. Տարի, Թիւ 7

Գ. Համադրութիւն եւ Հակադրութիւն

Մեր նախորդ յօդուածով մենք դիտմամբ ընդգծեցինք հակադրութեան սկզբունքը, իբրեւ հայ ազգային ինքնութեան պահպանման գրաւական, կեանքի բոլոր մարզերուն մէջ:

Միութիւն Թիւրքերի Հետ. Քրիստափոր

Ներկայ խնդրի մասին խօսելու մեզ առիթ է տալիս «Դրօշակի» նախընթաց համարում տպագրած Տամատ Մահմուդ փաշայի նամակը, որ հայերին ուղղած մի ընդհանուր կոչ է՝ միանալու թիւրքերի հետ: Մենք յարմար ենք համարում այդ նամակի առիթով յայտնել մեր կարծիքները նաեւ ընդհանրապէս բոլոր թիւրք հակա-սուլթանական կամ՝ աւելի ճիշդն ասած՝ հակա-համիդեան տարրերի մասին, որովհետև՝ չնայելով այն բոլոր տարբերութիւններին և երբեմն նոյնիսկ փոխադարձ թշնամական յարաբերութիւններին, որ դիտւում են դրանց մէջ, այդ տարրերը բոլորն էլ, վերջին ժամանակներս, մեծ համերաշխութիւն են արտայայտում, երբ հարցը գալիս է հայերի հետ միանալու խնդրին: