Վնասակար Տարրեր

Ամեն անգամ, երբ յեղափոխական փոքրամասնութեան անձնազոհ, տոկուն եւ անվհատ գործունէութեան շնորհիւ յեղափոխական կազմակերպութիւնը ձեռք է բերում ոյժ եւ ազդեցութիւն, կեանքի մէջ ստեղծւում է հաւատ դէպի գործի յաջողութիւնը եւ հարթւում է որոշ աստիճանով յեղափոխական ուղին, ամեն անգամ էլ հասարակութեան տարբեր խաւերի մէջ իրարանցում է ընկնում: 

Ամբոխային Տրամաբանութիւն

Քրիստափոր Միքայէլեան

I

 «Եթէ կարելի լինէր ենթադրել, որ տաճական

վարչութիւնը այսպիսի ճգնաժամում (1876, սեպտեմբեր)

կարող է Եւրպայի համաձայնութեամբ կամ

նրա վաւերացմամբ շարունակել իր օրինական գոյութիւնը

Բօլղարիայում՝ այն ժամանակ պէտք է յանցանք

համարել մարդկային արադրութեան ամեն մի բողոք

իշխանութիւնը ո չարը գործ դնելու դէմ, ամեն մի

դիմադրութիւն ամենազազրելի բռնապետութեան դէմ:

Բայց մենք դեռ չենքհասել այդպիսի ծայրայեղ ստորացման»...

Վ. ԳԼԱՍԴՏՕՆ

Ամբոխը, կազմւած լինի նա «կրթւած» թէ անկիրթ մարդկանցից, միշտ տրամադիր է կարծելու, թէ ամեն մի երեւոյթ, որին հետեւում է մի ուրիշը՝ անմիջական պատճառ է այդ յետագայ երեւոյթի:

Մի Արտաւորէք

Քո հարազատ զաւակներին անարգում են, հա՛յ ժողովուրդ: Քո պաշտելի հերոսներին վատաբար քարեր են նետում...

Ո՛ւշ դարձուր. որպիսի՜ ներդաշնակութեամբ մեր արտաքին եւ ներքին թշնամիները գործում են այսօր նոյն ոգւով, նոյն դրդումներով, որպիսի՜ եռանդով ճգնում են նրանք նսեմացնել, անւանարկել հերոսական գործի հեղինակներին: Նրանց «օտար պետութիւնների ձեռքին գործիք» հրատարակեցին, նրանց «աւազակ», «բախտախնդիր» ստոր անուններով կնքեցին, նրանց, վերջապէս, քեզ թշնամի հռչակեցին, հայ ժողովո՛ւրդ, քո իրական շահերին վնասող, քեզ հետ ոչ մի առնչութիւն չունեցող, քեզ ամեն բանով օտար...

Անդրանիկի Յիշատակարանը

Սասուն եւ Մուշ.- Կուսակցականների համերաշխութիւնը.- Ապրօ.- Ջարդի ուրուականը.- Յեղափոխականի հմայքը Սասնոյ մէջ եւ Մշոյ դաշտում.- Սերոբի թռիչքները

Անդրանիկի Յիշատակարանէն - Երկրորդ մաս

Առաջին մուտքս Երկիր

Անդրանիկի Յիշատակարանէն - Առաջին մաս

Շապին Գարահիսարի եւ Պօլսի կեանքս, այնտեղից Ռումանիա անցնելը, մինչեւ Երկիր առաջին անգամ մուտք գործելս

Դաշնակցութեան Փառքն ու Ողբերգութիւնը (Խորհրդածութիւններ). Նժդեհ

Դարեր շարունակ փառքի ճանապարհից դուրս մղւած մի ժողովրդի վերածնութեան ճիգերի խտացումն է Հ. Յ. Դաշնակցութիւնը:

Նա ծնունդ առաւ պատմական այնպիսի մի վայրկեանում, երբ անցեալի մեծ ոգորումները դարձել էին հայ կեանքի հետ այլ եւս օրգանական կապ չունեցող քարացած յիշատակներ, երբ խաւարելու աստիճան աղօտւել էին հայկական էութեան գունագեղ երանգները: Սեղմ ասած՝ երբ դեռ կը շարունակւէր մեր ցեղի հոգեւոր նահանջը, եւ այլ եւս ակներեւ էր նրա գլխովին ոչնչացումը: