Ընկ. Կարօ Սասունի Ոչ Եւս Է

Հայ ժողովուրդը կորցրեց արժանաւոր մի զաւակ:

Հինգշաբթի օր, Օգոստոս 11-ին, առաւօտեան ժամը 6-ին, Զարիֆ թաղի «Դաքթըրզ» հիւանդանոցում, ամբողջ ութ օր մահւան դէմ մաքառելուց յետոյ, ընկ. Կարօ Սասունին յաւիտենապէս փակեց իր աչքերը:

Ա. Ահարոնեանի Նկարագրութիւնը Սեւրի Դաշնագրի Ստորագրման Մասին

Ճաշից յետոյ, ժամը 4-ին, երկու օթոմոբիլներով Փարիզիս հասանք Սեւր: Ինձ ուղեկցում էին խորհրդականներ Ա. Էնֆիաջեանը, Բժ. Յ. Նեվրուզը եւ երկու քարտուղարներ: Սեւրի յախճապակու յայտնի գեղարւեստական գործարանի գլխաւոր դահլիճը պատրաստւած էր Խաղաղութեան Համաժողովն ընդունելու համար: 

Սեւրի Դաշնագրի Հայաստանին Վերաբերող Յօդւածները

ՅՕԴՒԱԾ 88.- Թուրքիան յայտարարում է, որ ինքը ճանաչում է Հայաստանը իբր ազատ եւ անկախ պետութիւն, ինչպէս արել են սրանից առաջ Դաշնակից պետութիւնները

Գրիգոր Ամիրեան (Սեպուհի եւ Մուրատի Գլխաւոր Զինակիցներէն)

Գիտէի՜նք որ հիւանդ էր, բայց չէինք ենաթդրեր, թէ այսքա՜ն շուտ պիտի հեռանայ մեզմէ: Օգոստոսի 8ին, Գրիգոր Ամիրեան փակեց իր աչքերը, հիւրընկալ՝ բայց օտար այս ափերուն վրայ: Իր յիշատակի ոգեկոչման առթիւ բոլոր խօսք առնողները, շեշտը կը դնէին այն մասին թէ Գրիգորի հոգին տառապեցնող գլխաւոր մտահոգութիւնը եղած էր այն, թէ կրնար մեռնիլ օր մը հայրենի երկրէն հեռու, զուրկ՝ հայրենի հողին գուրգուրոտ պաշտպանութենէն: Իսկ այդ մուրազը մասամբ կատարուեցաւ Հայաստանէն բերուած ափ մը հող խառնելով իր հողակոյտին, զոր ղրկած էր քրոջ որդին արժանաւորն Ճորճ Մարտիկեանը, որպէսզի հայրենի կարօտով վշտահար իր մօրեղբօր՝ Գրիգոր Ամիրեանի հոգին, մասամբ գէթ մխիթարուած զգայ ինքզինք:

Տէռօր. Գարեգին Տէր Մանիկեան

Օգոստոս 6 չորեքշաբթի առաւօտ ժամը (ը. ե.) 9½-ին Զմիւռնիա՝ Թօփալեան եղբարց մեծ վաճառատան մէջ՝ դաշնակցական ահաբեկիչներու ձեռքով տէռօրի ենթարկւեցաւ նշանաւոր մատնիչ Գարեգին Տէր Մանիկեան: Ահաբկիչները ազատ են:

«Դրօշակ» - Օգոստոս 1902
Թիւ 8 (128)

Անհետացող Դէմքեր. Ահարոն Սաչաքլեանի Կեանքը եւ Գործը

Ափսո՜ս, որ Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան նուիրուած եւ ընտիր հայրենասէրներու շարքէն մեծ կաղնի մըն ալ ինկաւ, յանձին վեթերան ընկեր Ահարոն Սաչաքլեանի:

Մուրադ (Կենսագրական)

«Զքեզ խրճիթ մը ծնաւ,

Հայ վիշտը քեզ օրօրեց,

Այդ վշտին չափ դու եղար մեծ»
ԴԱՆԻԷԼ ՎԱՐՈՒԺԱՆ

Մուրադ Յակոբեան Խրիմեանը ծնւել է 1877-ին Սեբաստիոյ Կովտուն գիւղում: Նրա ծնողները գիւղի վերաբնակիչներից էին, որ 70-ական թւականներին եկել, հաստատւել էին աստանդական կեանքի բերումով, Կովտնում: Արհեստով մաղագործներ էին, որ ժողովրդական լեզւով «բոշա» կը կոչւէին: