Սօֆիայից մեզ հեռագրում են.–
Օգոստոսի 3-ին (ն. տ.) գիշերը ժամը 2-ին Կ. Պոլսում դաշնակցական 2 ահաբեկիչներ զարկեցին թատրոնից դուրս եկած ժամանակ նախկին յեղափոխական, նախկին վարդապետ, դաւաճան և հանրածանօթ մատնիչ Մամբրէին: Վիրաւորւած է և մէկ ոստիկան: Ահաբեկիչները ազատ են: Մանրամասնութիւնները նամակով:
 |
| Նկարը՝ ՀՅԴ Պատմութեան Թանգարան-Հիմնադրամին |
Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան խիզախ ու անվեհեր ահաբեկիչներու ընտրեալ փաղանգին կը պատկանէր Արամ Երկանեանը:
Ինչպէս Սպաննուեցան Վ. Խորէնի եւ Ա. Շիրինեան
Խմբագրատուն մտաւ Գորիսի բանտում եղած մի շատ վստահելի երիտասարդ, որ ներկայ է եղել բանտում կատարուած պօլշեւիկեան եղեռնին ու տալիս է հետեւեալ տեղեկութիւնները այդ եղեռնի շուրջ.-
Ընկեր Համօ Օհանջանեանի յուղարկաւորութիւնը տեղի ունեցած է Օգոստոս 1-ին՝ մեծաշուք հանդիսութեամբ եւ համաժողովրդական սուգի եւ յուզումի մէջ: Այդ տխուր հանդիսութիւնը յուղարկաւորութիւն մը չէր միայն, այլ սիրոյ եւ համակրանքի սրտայոյզ արտայայտութիւն մը:
Մեր մեծ ու ողբացեալ ընկերը, բոլորովին քաջառողջ, երբ կը պատրաստուէր Լիբանան մեկնիլ, Յուլիս 17ին, յանկարծակի թեթեւ անհանգստութիւն մը զգալով տունը կը մնայ: Այս վիճակը կը շարունակուի մէկ-երկու օր, իբրեւ պատահական տկարութեան մը արդիւնքը, մինչեւ որ բժիշկներու յանձնարարութեամբ կը փոխադրուի Վիքթորիա հիւանդանոցը, ուր կը ճշդուի վերջնապէս իր հիւանդութիւնը – միզարգելութիւն:
 |
| Նկարը՝ ՀՅԴ Պատմութեան Թանգարան-Հիմնադրամին |
Նպատակս չէ Դաշնակցութեան պատմութիւնը գրել: Այդ մեծ ու դժուարին գործը թողնենք ապագայի անաչառ պատմագրին:
Քառասուն տարի լրացել է այն օրից, երբ այս կուսակցութեան հիմը դրուեց մի քանի գաղափարական Առաքեալների անխոնջ ջանքերով:
Համօ Օհանջանեանը Հ. Յ. Դաշնակցութեան հիմնադիրներին անմիջապէս յաջորդող սերնդից էր՝ նրանց գաղափարներով եւ աւանդութիւններով ներշնչուած, նոր սերունդներին հիմնադիր սերնդի հետ միացնող կուռ շղթային ամուր օղակներից մէկը: Նա իր մէջ տարրեր ունէր ե՛ւ Քրիստափորից, ե՛ւ Զաւարեանից եւ Ռոստոմից. ուրոյն անհատականութիւն էր – տիպար մտաւորական եւ տիպար Դաշնակցական՝ օժտուած մտաւոր ու բարոյական բարձր առաքինութիւններով: