Քաջազնունիի Բանախօսութիւնը Ալեքսանդրիոյ Մէջ

1922 Փետրուար 26-ին, հոծ բազմութեան մը ներկայութեան Ալեքսանդրիոյ մէջ տեղի ունցած է հրապարակային ժողով մը ուր խօսած են Պ. Յովհ. Քաջազնունի եւ Պ. Ս. Վրացեան: Այս առթիւ խօսք առած է նաեւ Պ. Միհրան Տամատեան:

Ժողովին նախագահած է Տէլէմաք պէյ Թիւթիւնճեան:

Յովսէփ Թադէոսեան (Իօսիֆ Իւանիչ)

Ժընեւէն հասած նամակէ մը ցաւով կ'իանանք թէ Յունուար 14ին մեռած է ընկեր Յովսէփ Թադէոսեան, որ չորս ամիսէ ի վեր կը տառապէր ծանր հիւանդութեամբ մը:

Նիկոլ Տէր Յովհաննէսեան (Դուման). Յուշիկներ

ԾՈՒՆԿԻ եկէ՛ք նոր բացուած գերեզմանին առջեւ երկիւղածօրէն ներշնչուելու մեռնող Դումանէն, նոր օրերու յաղթանակներու համար:

Սակայն Դումաններու համար մահ չկա՜յ... հայ բնաշխարհին մէջ՝ ուր մեռնող Դումանին ընկերները կը մարտնչին օրհասական կռիւ մղելով, ահա հո՛ն կը սաւառնի անմահ հրեոսի ոգին, հրավառելու բոլոր սառուցեալ սրտերը:

Նամակ Մուշէն. Սէյդօ Պօղոսի, Զաւէնի եւ Ջնդոյի սպաննութիւնը

Նամակ Մուշէն

Վերջին պահուն ստացանք հետեւեալը Մուշէն

Մուշ, Յունւար 10

Տարօնի ժողովուրդը պարտքի տակ խեղդւած՝ կը գղաթէ Վան, Կարին, Տիարպէքիր, Բաղէշ, թողնելով իր շէնաւեր օճախը: Օսմանեան րէժիմի սպաննիչ շղթաի ամենանեղ օղակը Տարօնի վզին է ոլորած, կառավարութիւնը անօրէն է եւ հարստահարիչ, տեղին ժողովուրդը վայրագ եւ կատաղի:

Միքայէլ Թիւնիբէկեան

Դեկտեմբեր 15, Բագուի մէջ եւս շահագործող կապալառուներու դաւադրութեան զոհ գացած է Դաշնակցական երիտասարդ ընկեր մը՝ Միքայէլ Թիւնիբէկեան (Միշա):

Մօրուք Կարոյի Փախոստը Չեկիստներու Ձեռքէն

Հոս կու տանք չեկիստներու ձեռքէն Մօրուք Կարոյի փախուստի նկարագրականը: Միջանկեալ կրկնենք, որ Մօրուք Կարօ Խորհրդային Հայաստան վերադարձած էր 1924-ին:

Ահաւասիկ այդ խոստովանութիւնը.-

Մենք եւ Խորհրդային Հայաստանը

Բայց, ի՞նչ է վերջապէս, ձեր դիրքն ու վերաբերումը դէպի Խորհրդային Հայաստանը,– պիտի հարցնեն գուցէ մեզի,- կը ժխտէք թշնամութիւնը, բայց, բարեկամ ալ չէք: Դաշնակցութիւնը ինչո՞ւ չ'օժանդակեր այնպէս, ինչպէս Ռամկավարները եւ Հնչակեանները օրինակ. չէ՞ որ Հայաստանը մեր ամէնքին հայրենիքն է:

Այս հարցումին պատասխանենք, սակայն, հարցումով մը նախ.